facebook_page_plugin

Dla zapewnienia łatwości i wygody odbioru przekazywanych informacji serwis ten korzysta z technologii plików cookies. Jeśli chcesz zrezygnować z korzyści, które dają Ci pliki cookies, możesz to zrobić, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmian ustawień plików cookies oznacza, że będą one zapisane przez Twoją przeglądarkę. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Cookies .

Akceptuję
ul. Wiktorii Wiedeńskiej 9a, 02-954 Warszawa
MedGen

DIAGNOSTYKA MOLEKULARNA ZAKAŻEŃ PRZENOSZONYCH DROGĄ PŁCIOWĄ


chorobyDrogaPciowa

Diagnostyka molekularna umożliwia czułe, swoiste i wiarygodne wykrycie mikroorganizmów powodujących zakażenia przenoszone drogą płciową (ang. Sexually Transmitted Disease - STD). Zakażenia te spowodowane są bakteriami, wirusami, grzybami i pierwotniakami takimi jak np.: Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorhoeae, Ureaplasma spp., Mycoplasma spp., Candida spp., Trichomonas vaginalis, wirus opryszczki (HSV typ 1 i 2) oraz wirus HPV. Mikroorganizmy te mogą wywołać mi.in. zapalenie szyjki macicy, pochwy, cewki moczowej, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie najądrzy. Objawy zakażenia układu moczowo-płciowego to głównie: pieczenie, swędzenie oraz zaczerwienienie okolic narządów płciowych, wydzielina z cewki moczowej u mężczyzn, a u kobiet upławy o nietypowej barwie i zapachu, uczucie parcia na pęcherz, bóle okolic podbrzusza oraz ból podczas współżycia. Najczęściej chorują osoby młode i aktywne seksualnie. Czynnikami zwiększającymi ryzyko zakażenia są m.in. duża liczba partnerów seksualnych, przygodne kontakty seksualne i niestosowanie prezerwatyw podczas współżycia z chorą osobą. Zakażenia nabyte inną drogą niż płciową zdarzają się wyjątkowo rzadko i może do nich dojść np. w wyniku używania zakażonych przedmiotów jak gąbki, ręcznika i bielizny.

Leczenia należy rozpocząć możliwie jak najszybciej, gdyż nieleczona infekcja zazwyczaj może spowodować poważne powikłania i problemy zdrowotne. Ważne jest także, aby kuracji podlegał Partner/Partnerka leczonej osoby. Przebycie zakażeń przenoszonych drogą płciową nie powoduje powstania odporności – po wyleczeniu można zachorować ponownie, jeśli nie stosuje się odpowiednich środków ostrożności.

Większość mikroorganizmów powodujących zakażenia dróg moczowo-płciowych należy do grupy nienamnażających się lub wolno namnażających na klasycznych podłożach mikrobiologicznych w warunkach laboratoryjnych. Diagnostyka molekularna infekcji pozwala na czułe, swoiste i wiarygodne wykrycie materiału genetycznego drobnoustrojów, dzięki czemu możliwe jest zastosowanie przez lekarza wczesnego i odpowiedniego leczenia choroby.

 

Chlamydia trachomatis

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-10, 20, 21, 22 oraz w pakiecie z cytologią LBC: MIKR-05, 06, 08, 09

Chlamydia trachomatis to najczęściej wykrywany bakteryjny czynnik zakażeń dróg moczowo-płciowych na świecie. Drobnoustrój ten odpowiedzialny jest u kobiet za nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowo-płciowej, zapalenie szyjki macicy oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej, natomiast u mężczyzn głównie za zapalenie cewki moczowej. U większości zakażonych kobiet i mężczyzn występują objawy w postaci wodnistych lub śluzowo-wodnistych upławów z cewki moczowej i pieczenie podczas oddawania moczu. U części zakażonych osób nie daje żadnych objawów i obecność tej bakterii wykrywany jest dopiero, gdy zostaną zdiagnozowane powikłania jak np. zapalenie najądrza u mężczyzn lub jajników i jajowodów u kobiet, co może prowadzić do problemów z płodnością. U zakażonych ciężarnych kobiet chlamydioza może prowadzić do powikłań w przebiegu ciąży, a u zakażonych podczas porodu noworodków może powodować zapalenie spojówek i płuc.

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy, pochwy, ujścia cewki moczowej, odbytu, worka spojówkowego oka, mocz, nasienie.

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 5 dni roboczych

Neisseria gonorrhoeae

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-11, 21, 22

Neisseria gonorrhoeae to bakteria powodująca u zakażonych nią osób chorobę o nazwie „rzeżączka”. Drobnoustrój ten odpowiedzialny jest u kobiet za gonokokowe zapalenie cewki moczowo-płciowej, szyjki macicy oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej, natomiast u mężczyzn głównie zapalenie cewki moczowej i żołędzi penisa. U większości zakażonych kobiet i mężczyzn występują objawy w postaci ropnych lub śluzowo-ropnych upławów z cewki moczowej i pieczenie podczas oddawania moczu. Zakażenie tą bakterią u części zakażonych osób nie daje jednak żadnych objawów. Nieleczona rzeżączka może prowadzić do zapalenia jajników i jajowodów u kobiet oraz zapalenie jąder i najądrzy u mężczyzn co może powodować w konsekwencji wystąpienie bezpłodności. U zakażonych bakterią Neisseria ciężarnych kobiet może dojść do powikłań w przebiegu ciąży a u zakażonych podczas porodu noworodków może powodować zapalenie spojówek.

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy, pochwy, ujścia cewki moczowej, odbytu, worka spojówkowego oka, gardła, mocz, nasienie.

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 5 dni roboczych

 

Mycoplasma spp.

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-17, 18, 20, 21, 22 oraz w pakiecie z cytologią LBC: MIKR-06, 09

Mykoplazmy to bakterie pozbawione ściany komórkowej. Mycoplasma genitalium oraz Mycoplasma hominis odpowiedzialne są za zakażenia układu moczowo-płciowego u obu płci. Najczęściej powodują nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej. Zakażenia bardzo często mają bezobjawowy przebieg. Wśród powikłań nieleczonej mykoplazmozy wymienia się m.in. niepłodność.

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy, pochwy, ujścia cewki moczowej, mocz.

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 5 dni roboczych

 

Ureaplasma spp.

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-14, 20, 21, 22 oraz w pakiecie z cytologią LBC: MIKR-06, 09

Ureaplazmy to podobnie jak Mycoplazmy bakterie pozbawione ściany komórkowej. Ureaplasma urealitycum odpowiedzialna jest za zakażenia układu moczowo-płciowego u obu płci. Najczęściej powoduje nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej. Natomiast drugi gatunek - Ureaplasma parvum - najczęściej uważany jest za składnik prawidłowej flory pochwy. Zakażenia bardzo często mają bezobjawowy przebieg. Wśród powikłań nieleczonej ureaplazmozy wymienia się m.in. niepłodność.

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy, pochwy, ujścia cewki moczowej, mocz.

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 5 dni roboczych

 

Trichomonas vaginalis

 

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-13, 21, 22

Trichomonas vaginalis (rzęsistek pochwowy) to pierwotniak zakażający drogi moczowo-płciowe człowieka powodując chorobę o nazwie „rzęsistkowica”. Drobnoustrój ten może powodować u kobiet stany zapalne pochwy, szyjki macicy, i cewki moczowej, u mężczyzn atakuje cewkę moczową i gruczoł krokowy. U większości zakażonych osób występują objawy w postaci obfitych upławów z cewki moczowej, pieczenia podczas oddawania moczu i silnego świądu skóry. Choroba może także przebiegać bezobjawowo.

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy, pochwy, ujścia cewki moczowej, mocz.

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 5 dni roboczych

 

Candida spp.

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-19, 22

Drożdżaki z rodzaju Candida np. Candida albicans stanowią prawidłową florę fizjologiczną przewodu pokarmowego u człowieka. U zdrowych ludzi Candida nie prowadzi do zakażenia, jednak może do niego dojść, przy spadku odporności organizmu pacjenta i gdy zakłócona jest prawidłowa równowaga w składzie mikroflory np. pochwy na skutek stosowania leków, lub w przypadku nieodpowiedniej diety. Zakażenie może powodować zapalenie cewki moczowej, a jednym z objawów infekcji są „serowate upławy”, biały nalot i intensywny zapach. Zakażenie u osób z obniżonym poziomem odporności może doprowadzić do niebezpiecznego dla życia pacjenta zakażenia uogólnionego.

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy, pochwy, ujścia cewki moczowej, gardła.

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 5 dni roboczych

 

HSV

 

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-12, 22

Wirus HSV (Herpes Simplex Virus) wywołuje opryszczkę narządów płciowych. Najczęściej za rozwój zmian na narządach płciowych (u kobiet: warga sromowa, pochwa, szyjka macicy, u mężczyzn: okolice cewki moczowej, żołądź penisa, napletek) w okolicach odbytu i na pośladkach odpowiedzialny jest typ 2 wirusa HSV. Typ 1 wirusa HSV atakuje głównie okolice ust powodując opryszczkę wargową, choć może także powodować zakażenie narządów płciowych. Wirus HSV odpowiedzialny jest za powstanie skupisk bolesnych pęcherzyków, które mogą powodować miejscowe owrzodzenia i nadżerki. Przed wystąpieniem zmian pęcherzykowych na skórze pojawiają się objawy miejscowego świądu skóry i pieczenia. Kobiety ciężarne mogą zarazić dziecko podczas porodu.

Materiał do badań: wymaz z okolic jamy ustnej, gardła; wymaz z okolic narządów płciowych, wysięk z pęcherzyków skórnych

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 5 dni roboczych

 

 

HPV

 

 

Procedury obejmujące wykrywanie mikroorganizmu:

MIKR-01, 02, 22 oraz pakiety z cytologią LBC: 04, 05 ,06 ,07, 08 ,09

Wirus HPV (Human Papilloma Virus – wirus brodawczaka ludzkiego) uważa się za najczęstszy na świecie patogenny mikroorganizm przenoszony drogą płciową. Do zakażenia wirusem HPV zachodzi głównie poprzez kontakty seksualne z zarażoną osobą. Stwierdzono, że nawet do 80% seksualnie aktywnych kobiet ulega zakażeniu wirusem do 50 roku życia. Największa liczba zakażeń notowana jest u młodych kobiet oraz mężczyzn i najczęściej ma charakter przejściowy. W ciągu kilku do kilkunastu miesięcy po zakażeniu u większości młodych osób infekcja zostanie wyeliminowana przez układ odpornościowy organizmu. Groźne jest przetrwałe (długotrwałe) zakażenie wysokoonkogennymi typami wirusa HPV, gdyż może wtedy dojść do rozwoju raka szyjki macicy, pochwy, sromu, odbytu i penisa oraz tzw. nowotworów głowy i szyi (rak jamy ustnej, krtani, gardła, podniebienia i przełyku). Natomiast zakażenie typami niskoonkogennymi takimi jak np. HPV 6, 11, 42 może powodować powstanie m.in. brodawek lub kłykcin kończystych w okolicach narządów płciowych i odbytu.

W naszej ofercie posiadamy dwa różne testy wykrywające wirusa HPV. Pierwszy z testów (procedura MIKR-02) umożliwia wykrycie i genotypowanie niemal wszystkich typów wirusa zakażających regiony narządów płciowych człowieka, czyli aż 41 genotypów wirusa HPV zarówno wysoko jak i niskoonkogennych. Są to typy: 6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 58, 59, 61, 62, 64, 66, 67, 68a, 68b, 69, 70, 71, 72, 73, 81, 82, 83, 84, 87, 89, 90. Otrzymany wynik umożliwia stwierdzenie, czy pacjentka jest zakażona wymienionymi powyżej typami wirusa, z określeniem liczby i rodzaju wykrytych genotypów HPV. Drugi test (procedura MIKR-01) pozwala na wykrycie DNA 14 wysokoonkogennych genotypów wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV – Human Papilloma Virus): 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66 i 68 z genotypowaniem typów 16, 18 i 45. Genotypy te stanowią niemal wszystkie wykrywane typy wirusa mogące powodować raka szyjki macicy. Zastosowana w badaniu metoda Real Time – PCR pozwala na wykrywanie materiału genetycznego wirusa z wyjątkowo wysoką czułością i swoistością. Wykrycie u pacjentki wysokoonkogennych typów HPV daje możliwość monitorowania ewentualnych zmian i wdrożenia skutecznego ich leczenia.

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy, biopsja, wymaz z żołędzi penisa

Transport materiału: temp. pokojowa do 28 dni w przypadku stosowania podłoża transportowego lub 2-8°C do 24 godz.
Metodyka badań: Real-Time PCR
Czas realizacji badania: do 8 dni roboczych

 

Cytologia Płynna (LBC)

 

 

Procedury obejmujące cytologię LBC:

MIKR-03, 04, 05, 06, 07, 08, 09

Cytologia płynna (cytologia LBC – Liquid Based Cytology). Badanie to nie jest wykonywane technikami genetycznymi lub mikrobiologicznymi, tylko cytologicznymi i opiera się na ocenie mikroskopowej preparatu wykonanego z wymazu pobranego z szyjki macicy do podłoża transportowego. Wymaz taki zawiera złuszczone komórki pochodzące z nabłonka szyjki macicy. Badanie wykonuje się w celu diagnostyki przesiewowej w kierunku raka szyjki macicy poprzez zidentyfikowanie zmian komórkowych spowodowanych infekcją wirusem HPV w stanach przedrakowych, z których następnie może rozwinąć się nowotwór. Technika LBC pozwala na uzyskanie preparatów lepszej jakości w porównaniu do cytologii klasycznej, przez to rzadziej dochodzi do konieczności powtarzania badania, ponadto umożliwia ocenę rozmazów w systemie cyfrowym. Stosowanie podłoża transportowego do LBC pozwala na jednoczesne wykrycie materiału genetycznego mikroorganizmów przenoszonych drogą płciową m.in. HPV z jednej próbki w pojedynczej reakcji, stąd badanie to umieściliśmy w dziale mikrobiologicznym. Wyniki badań cytologicznych początkowo opisywano w tzw. systemie Papanicolau, a obecnie coraz częściej wg systemu Bethesda, który kwalifikuje pobrany wymaz m.in. pod względem przydatności do oceny jak i pośrednio wskazuje na zakażenie wirusem HPV. W Polsce zaleca się wykonywanie cytologii u kobiet od 25 do 59 roku życia w przedziale czasowym co 3 lata. Przeciwskazaniem do wykonania badania jest krwawienie z dróg rodnych, nie zaleca się także współżycia do 2-3 dni przed badaniem i nie stosowanie żadnych preparatów dopochwowych jak np. globulki i kremy.

 

Materiał do badań: wymaz z szyjki macicy pobrany do podłoża transportowego BD SurePathTM.

Transport materiału: temp. pokojowa do 14 dni

Metodyka badań: ocena mikroskopowa
Czas realizacji badania: do 14 dni roboczych

 

Pobranie materiału:

 Należy powstrzymać się od współżycia płciowego oraz nie stosować żadnych leków dopochwowych na minimum 48 godzin przed pobraniem wymazu z cewki moczowej / pochwy / kanału szyjki macicy. Nie powinno się także stosować irygacji dopochwowych i preparatów antyseptycznych, ani środków do higieny intymnej. Do wymazów należy stosować sterylne  wymazówki   z  końcówką  ze   sztucznego  jedwabiu lub  dakronu. Wymaz najlepiej pobrać do podłoża transportowego, po czym przechowywać i transportować w temp. pokojowej lub w chłodzie (temp. 2-8°C). Nie pobierać wymazu podczas miesiączki. Duża ilość krwi może być powodem hamowania reakcji PCR.

 

Wymazy z kanału szyjki macicy

Wymazówkę należy wprowadzić do kanału szyjki macicy i obracać końcówką kilkukrotnie tak, aby uzyskać komórki nabłonkowe z całej powierzchni kanału szyjki. Końcówkę wymazówki należy umieścić w podłożu transportowym (kolor różowy). Podłoże to konserwuje zarówno komórki jak i DNA bakterii. Próbki pobrane do podłoża płynnego można przechowywać w temp. pokojowej (18-25°C) do 28 dni lub w temp. 2-8°C (temp. lodówki) do 3 miesięcy. Gdy nie korzystamy z podłoża transportowego wymazówkę należy dostarczyć do laboratorium najlepiej w ciągu 24 godz.


Wymazy z cewki moczowej

Pacjent nie powinien oddawać moczu przynajmniej godzinę przed pobraniem materiału do badania. Wymazówkę należy wprowadzić do cewki moczowej na głębokość ok. 1-4 cm i obracać kilkukrotnie.
Końcówkę wymazówki należy umieścić w podłożu transportowym (kolor różowy). Próbki pobrane do podłoża płynnego można przechowywać w temp. pokojowej (18-25°C) do 28 dni lub w temp. 2-8°C (temp. lodówki) do 3 miesięcy. Gdy nie korzystamy z podłoża transportowego wymazówkę należy dostarczyć do laboratorium najlepiej w ciągu 24 godz.

 

Wymazy z worka spojówkowego oka

Pacjent powinien opuścić dolną powiekę tak, aby odkryć spojówkę. Zwilżoną w soli fizjologicznej wymazówką pobrać materiał (z powierzchni spojówki powieki dolnej). Końcówkę wymazówki należy umieścić w podłożu transportowym (kolor różowy). Próbki pobrane do podłoża płynnego można przechowywać w temp. pokojowej (18-25°C) do 28 dni lub w temp. 2-8°C (temp. lodówki) do 3 miesięcy. Gdy nie korzystamy z podłoża transportowego wymazówkę należy dostarczyć do laboratorium najlepiej w ciągu 24 godz.

 

Wymaz z żołędzi penisa w kierunku HPV

Materiał należy pobierać z żołędzi penisa, najlepiej z miejsc chorobowo zmienionych (zakażenie u mężczyzn często przebiega bezobjawowo). Pacjent nie powinien podmywać członka przynajmniej przez 24 godz. przed wykonaniem wymazu. Próbkę należy pobierać wymazówką poprzez kilkakrotne pocieranie spiralnym ruchem w szczególności rowka zażołędnego oraz ujścia cewki moczowej. Następnie wymazówkę umieścić w podłożu transportowym. Próbki pobrane do podłoża płynnego można przechowywać w temp. pokojowej (18-25°C) do 28 dni lub w temp. 2-8°C (temp. lodówki) do 3 miesięcy. Gdy nie korzystamy z podłoża transportowego wymazówkę należy dostarczyć do laboratorium najlepiej w ciągu 24 godz.

 

Mocz

Należy pobierać pierwszą poranną próbkę moczu i transportować najlepiej w ciągu 24 godz. od pobrania.

 

 

 

Zapraszamy do zapoznania się z listą dostępnych badań.

W razie pytań lub spresonalizowanego zestawu testów prosimy o kontakt:

email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

+48 501 377 150 
+48 22 213 94 40
Kontakt do specjalisty: +48 797 028 315